Ik trein, dus ik lees

De trein nemen heeft zo zijn voordelen. Door elke dag van Antwerpen naar Gent te sporen (en terug), heb ik anderhalf uur om op te vullen met vanalles en nog wat. Soms luister ik gewoon wat muziek, maar meestal lees ik.

Sinds mijn eerste werkdag in Gent heb ik vijftien boeken gelezen. Meer dan de helft daarvan bestaat uit fictie – ik ben momenteel de Harry Potter's aan het herlezen – maar af en toe wordt er afgewisseld met non-fictie.

Het toeval wil dat ik twee keer de volle vijf sterren heb uitgedeeld op Goodreads: een keer voor fictie en een keer voor non-fictie. De eerste vijf sterren waren voor 11/22/63 van Stephen King, de tweede voor The Subtle Art of Not Giving a Fuck – twee boeken die serieus de moeite zijn.

Ik heb destijds geen reviews geschreven, want ik schrijf niet graag reviews.
Maar, in ’t kort: 11/22/63 is énorm goed geschreven en echt een plezier om te lezen, en The Subtle Art of Not Giving a Fuck heeft me zoveel inzichten gegeven dat het niet normaal is. Dat boek kan u serieus helpen op momenten waarop ge alles in twijfel trekt. De main take-away is: we geven te veel fucks en het wordt tijd dat we bepalen welke dingen onze fucks waard zijn en welke niet.

In 2017 wil ik minstens 25 boeken lezen.
Ik worstel me eerst nog even door het laatste Harry Potter en dan wordt het weer iets dat ik nog niet gelezen heb.

2016 was een topjaar

2016 was een topjaar.

Ik deed twee dingen waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou doen:

  • Trouwen. We moesten er allebei niet van weten, en toch stelde hij anderhalf jaar geleden de vraag. Ik zei ‘ja’ en wurmde me op 16/04 in een trouwkleed. Het was een onvergetelijke dag. Heerlijk gegeten, veel gelachen, en vooral goed gefeest.
  • Ontslag nemen. Ergens halverwege het jaar diende ik mijn ontslag in bij Switch. Een moeilijke beslissing, maar wel de beste van 2016. Want zo kwam ik bij Wijs terecht, waar ik sinds september het internet onveilig maak als Online Marketeer.

2017 wordt iets rustiger, denk ik.
Dat mag ook wel als je 30 wordt.